Bart en zijn bewegingsintelligentie (door Erik Jan Kooiman)
Ja Bart, hoe goed is Bart? Wilfred Genee stelde deze vraag in de nieuwe talkshow over schaatsen op RTL 7. Een logische vraag, aangezien Bart Swings zojuist zijn eerste en meteen ook zijn tweede World-Cup zege bij had mogen schrijven. Meer dan een jaar geleden had ik het me ook al afgevraagd, hoe goed is Bart? Het was op De Uithof, tijdens een marathon van de Eerste Divisie. Swings had samen met Niels Mesu een ronde voorsprong gepakt, en zij mochten het samen uit gaan vechten. Beide mannen reden verschrikkelijk hard. Mesu moest het uiteindelijk afleggen tegen Swings, en vanaf dat moment was ik fan. Lees verder

Me Like Twaiku (door Antoine de Schipper)
Gaarne sluit ik het seizoen af zoals we het marathonseizoen ook zijn afgesloten. Oude glorie in een nieuw jasje. Haiku is een Japanse dichtvorm die ontstaan is in de 17e eeuw. Het zijn kleine gedichtjes die uit drie regels bestaan van ongeveer 5-7-5 lettergrepen. Van oorsprong stond de inhoud dicht bij de natuur in al zijn verschijningsvormen. Het lezen was even stilstaan en je mee laten voeren in de verwondering van het haiku-moment. Lees verder

Flow (door Erik Jan Kooiman)
Ergens ver weg in m’n boekenkast staat een boek met de titel: “Flow in de sport”. Het stond bij De Slegte ergens op de tweede verdieping stof te verzamelen, en kostte maar 4 euro. Ik heb het nog niet gelezen, hooguit doorgebladerd. Toch zou ik het eigenlijk allang verslonden moeten hebben, want iedere sporter zou het liefst het hele seizoen in de flow zitten. Flow is iets ongrijpbaars, en misschien niet eens hetzelfde als “vorm”. Lees verder

Lijders en Leiders (door Antoine de Schipper)
Veelbewogen weken zijn aan het peloton voorbijgegaan. In alle commotie van Zweden, transfers, de drie-weekse-daagse, een overwinning van een oude meester op een nieuw onderdeel, een slachtoffer van de vooruitgang en aangekondigd afscheid van enkele iconen is het lastig kiezen waar over de schrijven. Uiteindelijk heb ik gekozen voor een klein moment, wat niet iedereen zal zijn opgevallen. Lees verder

Omscholing (door Erik Jan Kooiman)
De eerste wedstrijd van het seizoen was ik enorm zenuwachtig voor de start. Natuurlijk vanwege het feit dat het mijn debuut in het landelijke peloton zou worden, maar eigenlijk nog meer omdat ik me afvroeg of ik het wel goed deed, en niks vergat. Ik was meer bezig met de omscholing van wielrenner naar schaatser dan met de focus op de wedstrijd. Tot aan de laatste wedstrijd bleef ik controleren of ik mijn transponder niet vergeten was, terwijl die ’s zomers gewoon met een taille-rap aan je voorvork zit. Lees verder

Ons geheim (door Antoine de Schipper)
Van de drukte van de Weissensee vertrok vorige week het marathonpeloton naar de rust van de Reschensee. Waar op de Weissensee meer dan honderd wedstrijdrijders aan de start stonden en vele recreanten hun prestaties neerzetten is op de Reschensee nog geen Nederlandse enclave. Slechts 34 rijders stonden aan de start en dat bracht een andere sfeer op en rond het meer. Lees verder

Onze Spielplatz der Natur (door Erik Jan Kooiman)
Dinsdagochtend, 5 februari. De natuurijsperiode van de afgelopen 2,5 week heeft er in gehakt, maar de 29 brugklassers voor mijn neus hebben daar geen boodschap aan. Ik start de les met hoofdstuk 4, §2: Wat is cultuur? De definitie van cultuur, zoals die in het boek staat luidt: “de manier waarop een groep mensen met elkaar samenleeft”. In het boek wordt de Elfstedentocht genoemd als voorbeeld van een typisch Nederlands cultuurelement. Immers, als de tocht verreden wordt, zitten er 10 miljoen Nederlanders voor de tv. Schaatsen is nu eenmaal onderdeel van de Nederlandse cultuur. Lees verder

In een scheur (door Antoine de Schipper)
Het marathonpeloton is verwend de laatste weken. Na een aantal natuurijswedstrijden op ondergelopen baantjes en twee wedstrijden op open water zijn we nu geland in het altijd rustgevende Weissensee. Dit bergmeer in Oostenrijk verandert voor anderhalve week in een Nederlandse enclave. Er speelt een dweilorkest op het ijs, in de winkel kun je Nederlands praten en we spelen allemaal gemoedelijk bingo in de grote partytent. Lees verder

De bom (door Erik Jan Kooiman)
Waar ieder ander kind waarschijnlijk zijn verkleedkleren uit een doos op zolder haalt, lagen ze bij ons thuis gewoon voor het oprapen. Niet dat het altijd zo’n zooitje was dat de hele vloer bezaaid lag met kleding, maar een buitenstaander zou het op sommige momenten wel denken. In periodes met natuurijs was de situatie veruit het ernstigst, alsof er een bom gebarsten was, zou mijn moeder zeggen. Onderkleding, schaatspakken, mutsen, handschoenen en natuurlijk de schaatsen zelf, alles lag uitgestald rondom de houtkachel. Lees verder

STREEP (door Antoine de Schipper)
Ik hou niet echt van goede voornemens. Zeker niet rond oud en nieuw. Het halfslachtig proosten op een valse belofte is niets voor mij. Een moment nemen om even alles op een rij te zetten en met een nieuw actieplan de toekomst ingaan, dat kan ik me goed voorstellen. Maar rond oud en nieuw zit er altijd een laffe bijsmaak aan. Lees verder

Pak die kans! (door Erik Jan Kooiman)
Lang voordat ik me druk zou maken om een oranje of rood-wit-blauw pak, was ik er misschien toch onbewust al mee bezig. Samen met mijn broertje stonden we daar, in de woonkamer. Verkleed als maanmannetjes, maar dan in het wedstrijdpak van pa of ma. Die cap was echt niet bedoeld om harder te schaatsen, dat was onze helm. En de schaatsbeschermers waren de bumper van ons ruimteschip. Lees verder

Ergernis top-4 (door Antoine de Schipper)
Toen ik aan deze klus begon heb ik mezelf plechtig voorgenomen om vooral vanuit sfeer en positieve beleving bij columns te schrijven. Dit terwijl ik ook een pittige kant heb. Afzeiken is makkelijk en vaak weinig constructief. Onze schaatssport wordt al vaak overschaduwd door het geëmmer over regels en negatief gezeur. Er leek mij eigenlijk geen plek meer over om daar nog eens bovenop de sfeer verder naar beneden te trekken. Lees verder

Een NK zonder clichés (door Erik Jan Kooiman)
Het NK. Het lijkt wel alsof speciaal voor deze wedstrijd alle clichés die er maar over een koers bestaan, van stal gehaald worden. Een enorm blik ervan wordt al een week van tevoren open getrokken. Het NK is een wedstrijd op zich. Het is een rare wedstrijd, een zware wedstrijd. Het zal zeker een massasprint worden, want er zijn nu geen tussensprints. Een wedstrijd waarbij het aftasten zal zijn tot het einde, want niemand wil zijn kruit te vroeg verschieten. Er is maar één winnaar, en voor de rest alleen maar verliezers. Let op die en die en die, want dat zijn echte kampioenschapsrijders. Er zal een outsider winnen, want de favorieten zullen naar elkaar kijken. Zijn het er zo genoeg? Lees verder

Geef Alles, Geef Acht (door Antoine de Schipper)
Ik schat dat het half drie in de nacht is. Met z'n vieren liggen we verdekt opgesteld tegen een hekwerk. Ik voel de regen langs de camouflageverf op mijn gezicht stromen. Mijn hart klopt in mijn keel. In onze missie op zoek naar een Noord-Koreaanse raket mogen we niet gezien worden door de vijand. Die zouden natuurlijk in het bewakingsbusje op het verlaten industrieterrein rond Breda kunnen zitten. De geur van de gras, zweet en schoenen van Pieter doen mij denken aan mijn jeugd. Lees verder

De eerste keer (door Erik Jan Kooiman)
Het was snel, hevig en om nooit te vergeten. Het was onverwacht, ineens was ze daar. Niet ver van tevoren gepland, maar plotseling. Zoals het hoort bij de eerste keer. De vonken vlogen er vanaf, het was spectaculair van begin tot einde. Ik voelde de passie door mijn aderen stromen, dit wilde ik vaker! Lees verder