Ontwenningsverschijnselen (door Lisanne Soemanta)
Het is donderdagmiddag en ik ben diep verzonken in mijn werk. Mijn been begint te trillen, zoals ie de afgelopen dagen wel vaker doet. Ik negeer mijn lichaam en hou de focus op mijn computerscherm. Tot een collega ineens vraagt, “Wow Lisan! Wat is er met je been aan de hand? “ Ik haal m’n schouders op en antwoord, Ach, dat is gewoon een ontwenningsverschijnsel. Verschrikt kijkt de collega mij aan. “Ontwenningsverschijnsel? Waarvan dan?” “Van het schaatsen”, zeg ik alsof het de normaalste zaak van de wereld is. Haar mond valt open van verbazing. “Nee! Dat meen je niet! Topsport is echt niet gezond hoor!”. Lees verder

Rust! (door Koen Klinkhamer)
Uitgeput, vermoeid, bijna levenloos heb ik mij voor de tv genesteld in afwachting van de laatste stuiptrekkingen van het marathonpeloton in Zweden. Wanneer dan eindelijk het WK Allround wordt onderbroken voor de wedstrijd in Falun schiet ik wakker. Het enige wat nog in me op komt is; hoe het toch mogelijk is dat de mannen en vrouwen gewoon weer die 150 en 100 km doorstaan. Alsof het niets is, 3 weken lang buffelen in weer en wind. Lees verder

Wat een end...! (door Lisanne Soemanta)
Een groepje van zo’n 25 dames maakt zich klaar voor de start. Het is 18 februari. De dag van de natuurijsfinale. Met slechts 1 minuut voor vertrek is het enthousiasme nog ver te zoeken. De dames zijn op. De lichamen sputteren tegen. En dat stralen de meeste dan ook uit. Hier en daar valt nog een flauwe grap over het inkorten van de wedstrijd, of over een polonaise achter op het meer. Met wit weggetrokken koppies durven de meiden niet te denken aan wat er komen gaat. Lees verder

De stilettorun van Venetië (door Koen Klinkhamer)
Ik zie Bob nog staan in Hamar. De NOS neemt een interview af over het natuurijsavontuur van Bob. Ze vinden het mooi dat Bob weer terug is op de baan, Bob zegt dat hij de reis heeft gemaakt omdat hij het World Cup klassement niet wilde missen. Maar stiekem, diep van binnen, huilt Bob tranen van verdriet. Eventjes kwamen de woorden dan toch uit zijn mond, Hollands Venetië Tocht. Zondag is de Hollands Venetië Tocht, laat het zo zijn dat het vliegtuig 2 uur later vertrekt, mét Bob. Dan kon ook hij er bij zijn. Maar helaas, één van Neerlands mooiste klassiekers werd verreden zonder Bob. Lees verder

De kleine grote klasbak (door Lisanne Soemanta)
Het nationale kampioenschap was voorbij. Althans voor mij. Beteuterd en verkleumd zat ik voor onze tent op een stoeltje te wachten tot de wedstrijd voorbij was. Ik wilde naar huis en deze dag zo snel mogelijk vergeten. Echter, snel naar huis gingen we niet. En snel vergeten zal ik deze dag ook niet. Want zo slecht als de dag begon, zo mooi kwam hij ten einde. Lees verder

Smeerkees (door Koen Klinkhamer)
Het carnaval voor sportliefhebbers is losgebarsten. De Weissensee is weer als vanouds volgestroomd met vaderlandse schaatscracks en gezelligheidsdieren. Deze column schrijvende hangt er een gigantische schnitzel-, kip- en worstlucht om mij heen, staat de plaatselijke schapenhouder op het podium een liedje te zingen en hobbelt er een heel peloton vijftigers met een pul bier op hun hoofd door een kermistent. Voor mij een heel nieuwe ervaring maar ik vind het nu al leuk. Oh ja, er wordt tussendoor ook nog geschaatst. Lees verder

Helden van de Weissensee (door Lisanne Soemanta)
Het is een onrustige nacht. Ik ben een goede slaper. Ik kan zelfs zeggen dat ik van slapen houd. Maar deze nacht wilt de slaap me niet vatten. Door een mengeling van enthousiasme, gezonde spanning en nieuwsgierigheid lig ik al de hele nacht te draaien en te woelen. Wanneer ik wakker wordt werp ik direct een blik richting het raam. Shit... Nog steeds hartstikke donker. Lees verder

Voor de wind (door Koen Klinkhamer)
Nog één weekje te gaan. Nog één weekje wachten totdat het hele marathoncircus hun kamp opslaat bij de Weissensee. Het jaarlijkse stukje natuurijs voor geheel Nederland, van recreant tot zwaar getrainde prof tot feestganger. Een seizoen lang hoor ik allerlei verhalen aan hoe geweldig mooi deze week is. Laat ik mij vertellen dat de Weissensee het marathonschaatsen tot zo’n mooie sport maakt. Natuurijs, wedstrijden en vooral gezelligheid. Eigenlijk een soort van Carnaval voor de sportliefhebber. Lees verder

Foto's Schaatspeloton.nl te bestellen
De laatste tijd wordt steeds vaker gevraagd of het mogelijk is de foto's op Schaatspeloton.nl te bestellen. Tot nu toe waren hier geen prijzen voor vastgesteld. Maar vanaf nu wel en is het inderdaad mogelijk de foto's te bestellen. Stuur dan van elke gewenste foto de volgende informatie naar foto@schaatspeloton.nl: bestandsnaam, van welke wedstrijd de foto is, het gewenste formaat (bv 10x15cm) en het aantal. Lees verder

Koning Winter (door Lisanne Soemanta)
Het is een herfstachtige dag. Zo één waar we er al te veel van hebben gehad deze winter. Buiten loeit de wind. Regen tikt tegen het raam. Het oogt guur, maar het is warm. Veel te warm. Ik begroet mijn collega’s en neem snel plaats achter mijn computer. M’n inbox moet nog even wachten. Onder het genot van een kop thee begin ik mijn werkdag namelijk met een vast ritueel. Ik open de browser en zonder erbij na te denken typen mijn vingers www.weeronline.nl. Lees verder

Erik Valent (door Koen Klinkhamer)
De eerste dagen dat de schaatsweek zijn intrede deed leek de schaatssport wel ten dode opgeschreven. Lege tribunes en een muisstil Thialf, alleen het gesnik van een Olympisch Kampioen over zijn mislukte seizoen was nog te horen. Wat zal de KNSB voor de ogen hebben gehad met het idee om een schaatsweek te organiseren? Lees verder

Mooi (door Lisanne Soemanta)
Het is een herfstachtige woensdagochtend. De meeste mensen zitten op kantoor. Hard aan het werk om geld te verdienen. Ook ik ben hard aan het werk. Maar dit keer niet op kantoor. Nee, ik ben er samen met mijn vaste trainingsmaatje Paula vroeg opuit getrokken voor een rondje op de MTB. “Lies! Hij is vet mul vandaag!”. Zo’n 10 meter voor me baant Paula zich een weg over de technische strandopgang. Met een uitgelaten gil laat ze zich van het laatste stukje duin storten. Lees verder

Steun die polder! (door Koen Klinkhamer)
Toen ik van de zomer te horen kreeg dat ik een Beetje zou worden had ik nog geen enkel idee wat mij allemaal te wachten stond. Mijn ploeggenoten waarschuwden mij wel eens voor wat er komen zou, ‘het kan je nog wel eens gaan tegenvallen Klinkhamer’. Maar zo eigenwijs als ik ben zou ik dat marathonklusje wel even klaren. Geen probleem, dacht ik. Tenslotte kon ik een aardige tijd schaatsen op maar liefst 12,5 ronde en als het op sprinten aankwam moest ik toch ook wel wat kunnen. Lees verder

Komt een Belg op de ijsbaan (door Lisanne Soemanta)
Het klinkt als een slechte Belgenmop, maar niets is minder waar. Ze hadden geen krant nodig om over het ijs te scheuren. Ook geen mes om de bocht af te snijden. Nee. Dit keer was het serieus. Als gladiatoren begaven ze zich het ijs op. Popelend om ten strijde te mogen trekken voor hun vaderland. Maar eerst het weekend overleven. Hier moest het gebeuren. Het moment waar ze lang naar hadden toegeleefd. Lees verder

Mass-start oftewel pupillenmarathon (door Koen Klinkhamer)
Een aantal jaren werd er al mee geëxperimenteerd en de naam klonk ook wel spectaculair. De Mass-start. Buiten de ploegenachtervolging om zou dit het extra onderdeel in de schaatswereld moeten worden. In de hoop dat het de schaatssport zou vernieuwen. Want daar zijn de opperhoofden van de ISU inmiddels achter. De schaatssport moet vernieuwd worden. Het moet spectaculairder, spannender en mooier. Lees verder