Mentaliteit

Afgelopen dinsdag en woensdag ook het OKT gekeken? Ik wel. Wist u dat het tevens het NK afstanden was? Ik niet. Wel weer genoten van die kleine dondersteen Foske. Die komt er wel. Zeg ik dit omdat ze ook marathons schaatst? Omdat ze daarom de juiste mentaliteit heeft?

Ik heb me eigenlijk altijd al verbaasd over het grote verschil in mentaliteit tussen langebaners en marathonners. Uiteraard verdienen langebaners veel meer geld dan wij. Zou dat het zijn? Jaloezie misschien? Toch blijf ik het watjes vinden. Wij zijn de echte bikkels! Ze zijn fulltime met schaatsen bezig en gaan er van alles bij doen om de tijd maar door te komen. Het valt ook niet mee om de hele dag te vullen met schaatsen. Als de prestaties tegen vallen hebben ze zeeën van tijd om te bedenken waar dat aan kan liggen. Neem bijvoorbeeld Romme. Rijdt het hele seizoen als een drol in de rondte. Ik ben ervan overtuigd dat als hij in de zomer en in de winter een maand of twee met Peter Baars meetraint (maar dus ook met Peter op het bedrijf meewerkt), hij iedereen zwaar klop geeft. Tevens is het een stuk goedkoper dan al die trainingskampen op de vreemdste plekken op deze aardbol. Als je tegenwoordig niet naar Zwambezi gaat tel je als ploeg niet meer mee. Maat het is toch te verschrikkelijk voor woorden dat Romme na 3 km (7 rondjes!!!!) op de 5 km, al niet meer op zijn benen kan staan! En dan ben je fulltime schaatser!

Ook klein lichamelijk ongemak is voor de meeste langebaners (er zijn enkele uitzonderingen) al gauw een reden om de handdoek in de ring te gooien. Een pijnlijke vinger of een zere rug is een reden om niet te starten. Marathonners daarentegen moet je meestal van het ijs af slaan. Bob de Vries rijdt 'gewoon' met 8 hechtingen in zijn voet, gekneusde ribben zijn vaak ook geen probleem en echt berucht is Yep Kramer. Die werd vaak in een rolstoel naar de baan geduwd en ging dan kreunend en steunend van start. En won dan ook nog. Geen haar op zijn hoofd die eraan dacht om niet te vertrekken. Het moge duidelijk zijn dat ik een echte fan ben van marathonschaatsers. Dat zij de bikkels! Niet lullen maar doen! Ik hoor veel liever Kurt Wubben dan Jochem Uytdenhage praten. Go Kurt! Bij het lied: "hoe sterk is de eenzame fietser die kromgebogen over zijn stuur tegen de wind zichzelf een weg baant" van Boudewijn de Groot, moet ik altijd aan Kurt denken. Als ik "Samen zijn" hoor van Willeke Alberti, dan denk ik aan Jochem.

Maar hoelang zal het duren voor wij ook met zo'n inhaleringsapparaatje rondrijden na de finish? Of voordat de eerste marathonploeg een zgn. mental coach aanstelt? We moeten oppassen. Langzaam maar zeker sluipt de langebaancultuur in het peloton. Er wordt nu al veel meer thee dan koffie gedronken in de kantines bij de banen. En de afzet van bier loopt hard achteruit. Foute boel. Momenteel zijn er ploegen op trainingskamp in de zon. Je breekt je nek over de bidons die tijdens een training op het ijs staan. En er zijn er die hopen dat het tijdens de Greenery six niet gaat vriezen….. Internationalisering? Oké. Professionalisering? Pfffffff

Het is op één na de laatste dag van 2005. Ik wil iedereen een succesvol, maar vooral een gezond 2006 toewensen.

BIKKELS FOREVER!!!!!

Lammert Huitema is ploegleider van het Pomaz skating team en oud-marathonschaatser. In zijn lange carrière behaalde hij op kunstijs in totaal 29 landelijke overwinningen, waarvan 3 maal de Nederlandse Titel. Twee keer won hij het eindklassement van de KNSB Cup bij de Heren A. Ook op natuurijs schrijft hij het Nederlands Kampioenschap twee maal op zijn naam, daarnaast wist hij de Alternatieve Elfstedentocht en de Nederlandse natuurijsklassieker de Hollands Venetiëtocht te winnen.
Lammert Huitema, vader van twee kinderen, is mede-eigenaar van een winkel in zwembaden, sauna`s, infrarood cabines, thermobaden en zonnebanken.

Voor Schaatspeloton.nl schrijft hij dit seizoen eens in de twee weken een column.

Mail met deze Columnist