Noot vooraf: Lammert Huitema schreef deze column
voordat hij afreisde naar de Weissensee. Het is nou niet zo dat ik een zeldzame voornaam heb, maar toch kom je de naam Lammert niet vaak tegen in de media. Des te opvallender was het dat ik mijn naam de afgelopen week dagelijks tegen kwam in de krant. Op de achterkant wel te verstaan, de laatste pagina. Dat gaf me absoluut geen goed gevoel. Daar ben je niet blij mee, want daar staan de overledenen van die dag. Daar wil je natuurlijk niet staan, maar één ding is zeker: we komen er allemaal een keer te staan! Goedschiks of kwaadschiks, of je nu wilt of niet. Ik heb de rare gewoonte deze pagina altijd nauwkeurig door te lezen, op zoek naar een bekende. Je weet immers maar nooit of er nog iemand de pijp uit is gegaan die je kent en waarvan je dat nog niet had gehoord. Bijvoorbeeld iemand uit je schooltijd, een vroegere collega, een kameraad van eerder o.i.d. Het minste wat je dan kan doen is even een kaartje sturen ter steun aan de familie. Ik weet uit ervaring hoe goed dat doet. Maar goed, tot mijn schrik stond er elke dag een Lammert op die beruchte bladzijde. Om precies te zijn: 7 stuks! Zeven verschillende Lammerts. Dat gaf me geen lekker gevoel. Zit het deze week in de voornaam? Moet ik voorzichtig zijn? Heeft Hij het op mij gemunt? Voorteken? En als klap op de vuurpijl; viel mijn ogen gisteren op de volgende krantenkop: Lammert zat vaak stil voor zich uit te kijken. Het verhaal gaat nog verder maar ik niet. Ik begin lichtjes te zweten en grijp naar de pagina met de horoscopen. Het zweten wordt erger. Ik citeer: Tweelingen (21/5 tm 21/6) Shit, we vertrekken morgen naar Oostenrijk! Moet ik thuisblijven? Nee, natuurlijk niet. Ik geloof toch niet in die onzin! Maar stel dat…… Ik spring op mijn fiets en bel aan bij dikke Betsie. Betsie is een handlezeres bij ons in Roden. Wereldberoemd in Drenthe. Iedereen neemt haar met een dikke korrel zout, maar ik heb er wel 5 euro voor over om te weten wat zij ervan denkt. Ze pakt mijn hand. Hm, korte levenslijn, murmelt ze. Ik weet genoeg. Ik bedank haar hartelijk en stap weer op mijn fiets. Ik moet een beslissing nemen en zoals jullie weten doe ik dat altijd op de fiets. Ik rij een blokje om en als ik thuiskom weet ik wat te doen. Ik ga gewoon naar Oostenrijk! Willen jullie mij daar alsjeblieft een beetje op mij letten? |
Lammert
Huitema is ploegleider van het Pomaz skating team en oud-marathonschaatser.
In zijn lange carrière behaalde hij op kunstijs in totaal 29 landelijke
overwinningen, waarvan 3 maal de Nederlandse Titel. Twee keer won hij
het eindklassement van de KNSB Cup bij de Heren A. Ook op natuurijs schrijft
hij het Nederlands Kampioenschap twee maal op zijn naam, daarnaast wist
hij de Alternatieve Elfstedentocht en de Nederlandse natuurijsklassieker
de Hollands Venetiëtocht te winnen. |
| Vorige Column: 13 januari 2006 | |
| (27 januari 2006) | Eerst Volgende Column: 10 februari 2006 |
|
||||