Tijdens de Olympische Spelen in Turijn zat ik een beetje te zappen en kwam bij toeval bij het schansspringen terecht. Nu is schansspringen een sport waar ik niks mee heb en absoluut niet voor thuis zou blijven. Ik vind het gewoon niet echt leuk. Waarschijnlijk ook omdat het een beetje een ver van mijn bed show is. In Nederland hebben we nu eenmaal geen schansspring cultuur. Dat neemt niet weg dat ik heel veel respect voor die mannen heb. Ik heb in mijn leven twee keer boven op zo`n helling gestaan en ik kan je verzekeren dat het je dun door de broek loopt bij de gedachte om langs die helling naar beneden moeten te glijden en dan die sprong te maken. Echt verschrikkelijk! Nu zou je denken dat degene die het verst springt, en dus de grootste afstand aflegt, wint. Logisch. Maar dat is dus niet altijd zo. Er zit namelijk een jury mee te kijken die punten geeft voor de technische uitvoering van de sprong. Ik vind dat echt belachelijk! Het maakt toch geen ruk uit hoe je het doet, als je maar het verst weg land. Dus ondersteboven, op je rug, met de voeten naar voren, het verst is het verst en die wint. Klaar! Nee dus, er moet weer een jury zijn die de vreugde van de winnaar komt verstieren. De uitvoering was blijkbaar niet perfect en de gesprongen afstand opgeteld bij de mindere jury waardering levert dan zomaar een 3e plek op. Laten we dat ook eens bij een willekeurig schaatswedstrijdje doen. We nemen, laten we zeggen, de 5000 meter op de Olympische Spelen. Moet kunnen. De uitslag:
Er zijn 6 juryleden uit: USA, Duitsland, Holland, Noorwegen, Rusland en Japan. De hoogste en de laagste jurywaardering worden weggestreept (dat doen de schansspringers ook).De perfecte uitvoering levert een schaatser één (1) punt op, een acht (8) betekend een hele slechte performance. Tevens spreken we af dat één (1) punt meetelt voor een halve (0,5) strafseconde. Hier de uitslag van de jury:
Dan volgt hier de enige echte officiële uitslag van de Olympische 5000 meter:
Conclusie: ze hebben ons gewoon een gouden en een zilveren
medaille door de neus geboord!! Misschien is het toch wel een goed idee
om te pleiten voor een jury bij het langebaanschaatsen……
|
Lammert
Huitema is ploegleider van het Pomaz skating team en oud-marathonschaatser.
In zijn lange carrière behaalde hij op kunstijs in totaal 29 landelijke
overwinningen, waarvan 3 maal de Nederlandse Titel. Twee keer won hij
het eindklassement van de KNSB Cup bij de Heren A. Ook op natuurijs schrijft
hij het Nederlands Kampioenschap twee maal op zijn naam, daarnaast wist
hij de Alternatieve Elfstedentocht en de Nederlandse natuurijsklassieker
de Hollands Venetiëtocht te winnen. |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Vorige Column: 10 februari 2006 | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| (10 maart 2006) |
|
||||