|
Einde
En nadat ik twee weken geleden mijn (welverdiende?) rust aankondigde
en ik kort daarvoor al een terugblik op het seizoen had gegeven, is ook
het columnseizoen tot een einde gekomen. Ik moet eerlijk toegeven: dat
was een lastigere klus dan ik had gedacht. Naar mijn idee had ik net mijn
column ingeleverd of ik was alweer aan de beurt. lees
deze column
Rust
Ik zit op de bank, omhult door een fleecedeken, dikke pantoffels
aan en alsof ik het nog niet warm genoeg heb, nog een fleecevestje dat
ik heb gekregen van mijn alleraardigste werkgever. Buiten dwarrelen kleine
witte vlokjes sneeuw uit grijze wolken die langs de geel/rood gekleurde
hemel drijven. De wereld is helemaal wit en ik zit hier op de bank tv
te kijken, in mijn langzaam warm wordende huisje, met de computer op schoot.
lees deze column
Terugblik
Met een blik op de tv waar de finale van het kunstrijden (lange
kür) bezig is, en wederom een vrij weekend in het vooruitzicht, leek
het me aardig vast terug te blikken op het marathonseizoen 2005-2006.
Het onderwerp vooruitkijken is immers reeds behandeld, waarvoor ik u graag
verwijs naar de column van Lammert Huitema van afgelopen week. lees
deze column
Eenzaam
Om half 9 kom ik bibberend aan bij de tent. Er staan 10 bankjes
kris kras door elkaar die reeds volgepakt zijn met nog meer bibberende
en door skibrillen en bivakmutsen onherkenbare rijders. Is er nog plek
voor mij? Ik pers me ergens tussen om mijn schaatsen onder te binden en
maak me verder gereed voor de start. lees
deze column
Beroemd
Zoals al in een aantal andere columns naar voren is gekomen,
lijkt dromen een groot deel van onze tijd in beslag te nemen. Dromen lijkt
één van de eerste dingen te zijn die we kunnen en ín
dromen kunnen we dan ook alles. Persoonlijk droom ik heel veel en vooral
ik vaak heel vreemd. Dagdromen kan ik ook, dat heeft u in mijn vorige
column kunnen lezen. lees deze column
Het Nederlands Kampioenschap
Toen ik in groep 7 of 8 van de basisschool zat, heb ik een spreekbeurt
gehouden over de schaats. Ik vertelde dat de eerste schaatsen beenderen
waren waar de Vikingen zich op voortbewogen over de toen nog veelvuldig
aanwezige ijsvlakten. Ik sprak over de ontwikkelingen van de schaats zelf,
de buizen en de schoen. Over de sport, het langebaanschaatsen. Maar ik
vergat helemaal de tak marathonschaatsen! Hoe kon ik zo dom zijn! Kan
ik dat op deze manier een beetje goedmaken? lees
deze column
Onder de douche
Vroeger zijn we al door onze vaders en moeders in bad gestopt,
toen we konden staan mochten we onder de frisse stralen van de douche,
als we dat durfden. We zijn opgevoed met het idee dat we schoon moeten
zijn en blijven. Na een training of wedstrijd douchen we ons ook. We zijn
bezweet en we ruiken daar ook naar. En behalve dat we er lekker fris van
raken, is het ook de bedoeling dat we na de inspanning niet koud worden.
Er wordt dus kort na de inspanning gedoucht. lees
deze column
Moeilijk
Ik begin langzaamaan te merken (dit is eigenlijk overdreven,
want eigenlijk merkte ik dat gelijk al) hoe moeilijk het is om columns
te schrijven. We zijn nog maar goed en wel twee maanden bezig met om de
twee weken een column, maar voor het eerst weet ik echt niet waar ik het
over moet hebben. Om de twee weken schrijven is tamelijk veel. Als ik
net een column heb ingestuurd denk ik van niet, lees
deze column
Koud
Als ik buiten kom, ruik ik het gelijk. Mijn hart maakt een sprong
en mijn huid tintelt. Het is koud! Het is winter! Het vriest! Met mijn
in handschoenen gestoken handen liggen gebald op mijn stuur, om mijn nek
heb ik een enorme sjaal geknopt. Ik draag al tijden mijn winterjas, maar
nu is het dan eindelijk nodig! Na een tijdje fietsen voel ik nog iets.
Mijn benen. Het prikt. De kou prikt door mijn spijkerbroek heen. lees
deze column
Meisjesmeisje
In het maandblad De FIETS werd in augustus jl. een column van
mij geplaatst. Ik sprak in deze column of over mijn gevecht tegen en haat
voor wind. De wind die in het afgelopen voor jaar alleen maar aanwezig
leek te zijn. Het was voor mijn gevoel nooit windstil en daar baalde ik
van. Ik was bij lange na niet in vorm en daar fietste ik dan: alleen in
de polder met flinke wind tegen. lees deze
column
Carpoolen
Voordat het seizoen officieel geopend zou worden in Alkmaar,
wilden we natuurlijk wel al van het ijs proeven. Nu Kwintus Nova de deuren
heeft gesloten, waren we gedoemd om ons heil elders te zoeken en elders
was steevast ver weg. De eerste weken op de baan in Nijmegen en vervolgens
Utrecht, Groningen en Assen. lees deze column
Filepaniek
De wedstrijdspanning blijft toenemen. De kriebels razen
met een noodgang door mijn lijf als ik het aantal nachten tel dat nog
te gaan zijn tot de eerste wedstrijd. De eerste wedstrijd is zoals gebruikelijk
in Alkmaar. Dat is volgens mij al eeuwen zo. Het enige dat dit jaar anders
is, is dat de wedstrijd niet op woensdag maar op donderdag wordt verreden
en slechts 2 avonden voor de tweede wedstrijd. lees
deze column
Klaar
Als ik met mijn handen over het stuur gebogen zit en de
druppeltjes als parels van mijn voorhoofd vallen, als ik met explosieve
sprongen door het mulle zand martel, als ik eindeloos rondjes rijd op
de skeelerbaan of als ik verveeld een duurloop doe, spookt maar 1 vraag
door mijn hoofd: ben ik wel goed bezig? Doe ik wel genoeg? Ben ik er straks
klaar voor? lees deze column
|
Jury
Tijdens de Olympische Spelen in Turijn zat ik een beetje
te zappen en kwam bij toeval bij het schansspringen terecht. Nu is schansspringen
een sport waar ik niks mee heb en absoluut niet voor thuis zou blijven.
Ik vind het gewoon niet echt leuk. Waarschijnlijk ook omdat het een beetje
een ver van mijn bed show is. lees deze column
Lef
Ik hou van mensen c.q. schaatsers met lef. Een raar woord
lef. Drie letters. Spreek het eens uit en laat het woord lef even over
de tong rollen. Kort woordje met toch een ruime betekenis. Laat ik de
dikke van Dale er eens bijpakken. Lef: dapper, kranig, blufferig, durf,
onverschrokken, branieachtig. Lefgozer = opschepper. lees
deze column
Professioneel
Het is jullie allemaal denk ik niet ontgaan. Er fluisteren
de wildste plannen rond betreffende het marathonschaatsen. Zo langzaam
aan `lekt` er de nodige informatie onze kant uit. En moeten we blij zijn
met wat we tot nu toe vernomen hebben? Voor degenen die nog van niets
weten volgt hier een voorzetje. lees deze
column
Negatief reisadvies
Het is nou niet zo dat ik een zeldzame voornaam heb, maar toch kom je
de naam Lammert niet vaak tegen in de media. Des te opvallender was het
dat ik mijn naam de afgelopen week dagelijks tegen kwam in de krant. Op
de achterkant wel te verstaan, de laatste pagina. Dat gaf me absoluut
geen goed gevoel. Daar ben je niet blij mee, want daar staan de overledenen
van die dag. Daar wil je natuurlijk niet staan, maar één
ding is zeker: we komen er allemaal een keer te staan! lees
deze column
JOP
Een tijdje geleden croste ik op mijn stoere Trek mountainbike
door het Mensingebos nabij mijn woonplaats Roden. Het was wel wat koud
maar met een blauw luchie en een bleek zonnetje was het zeer aangenaam
fietsweer. Als ik even goed na wil denken over het één of
ander, dan spring ik het liefst op de fiets. Ik kan dan in alle rust nadenken
en alle plussen en minnen tegen elkaar afwegen. lees
deze column
Mentaliteit
Afgelopen dinsdag en woensdag ook het OKT gekeken? Ik
wel. Wist u dat het tevens het NK afstanden was? Ik niet. Wel weer genoten
van die kleine dondersteen Foske. Die komt er wel. Zeg ik dit omdat ze
ook marathons schaatst? Omdat ze daarom de juiste mentaliteit heeft? Ik
heb me eigenlijk altijd al verbaasd over het grote verschil in mentaliteit
tussen langebaners en marathonners. Uiteraard verdienen langebaners veel
meer geld dan wij. Zou dat het zijn? Jaloezie misschien? Toch blijf ik
het watjes vinden. lees deze column
De trein
Heel af en toe ben ik aangewezen op het openbaar vervoer.
Eigenlijk zie ik alleen een trein van binnen als de Alternatieve 11-stedentocht
in Finland op het programma staat. Dan reis ik per trein naar Schiphol.
Ideaal! Instappen in Groningen en uitstappen onder de aankomst- en vertrekhal.
Roltrap omhoog en je staat al bijna aan de balie. lees
deze column
Diefstal
Geef ze terug! Geef terug mijn schaatsen! Ik kan niet
zonder ze! De hele week heb je erop kunnen rijden. Dat is je gegund, maar
nu direct teruggeven! Mijn fijne, 13 jaar oude schaatsen. Ze staan helemaal
naar mijn voet, dus jij zult er nooit lekker op rijden. Geef maar toe
dat je zere voeten hebt. Een schaats is als een waterbed. Het vormt zich
helemaal naar de gebruiker. Jij hebt er dus niets aan, jij voelt alleen
maar pijn. Bovendien zijn ze oerlelijk. lees
deze column
Canada '86
Wat is er nu eigenlijk leuk aan marathonschaatsen?? Dit
is een vraag die ik mezelf best wel eens stel. Jullie ook vast wel eens,
vooral als het niet zo lekker gaat. Ook lees ik deze vraag (bijna) altijd
in de ogen van buren, collega's op het werk, kennissen, familieleden,
vrienden en vriendinnen. Honderd rondjes schaatsen op een 400 meter baan;
200 bochten en 200 rechte einden. Wat is daar nou leuk aan? lees
deze column
Volgens afspraak
Het was warm in het kleedlokaal. Het zweet stond dik op
het voorhoofd van de aanwezigen. En buiten was het koud: minus 6 graden.
Locatie: Jaap Edenbaan te Amsterdam, twee uur voor de start van de zesde
cupwedstrijd in het seizoen 2015-2016. lees
deze column
Eerste gewin, kattengespin?
Zo, de kop is eraf! De losse flodder in Alkmaar en Cup
1 in Amsterdam zijn weer geschiedenis en letterlijk en figuurlijk achter
de rug. En, wat vond u ervan? Heeft het gebracht wat een ieder ervan verwachtte?
lees deze column
Voorspel(ling)
Nog een kleine week en dan is het weer zover! Op donderdag
13 oktober zal het startschot klinken voor de eerste wedstrijd van het
seizoen 2005-2006. Veel buitenstaanders denken dat wij schaatsers dan
op 12 oktober de schaatsen van zolder halen, het vet eraf poetsen om dan
de volgende dag van start te gaan. lees deze
column
Japie
In de tijd dat ik nog een goede schaatser was en regelmatig
een wedstrijdje op mijn naam wist te schrijven, werd ik vaak benaderd
om een lezing te geven. Meestal ging het om een ijsclub, sportvereniging,
plattelandsvrouwen, oid. Ik wees dat altijd af. Ten eerste omdat ik het
daar gewoon te druk voor had en ten tweede omdat ik me nooit op mijn gemak
voel bij dat soort acties. Te verlegen denk ik. lees
deze column
|
