Rust! (2 maart 2012 )
Uitgeput, vermoeid, bijna levenloos heb ik mij voor de tv genesteld in afwachting van de laatste stuiptrekkingen van het marathonpeloton in Zweden. Wanneer dan eindelijk het WK Allround wordt onderbroken voor de wedstrijd in Falun schiet ik wakker. Het enige wat nog in me op komt is; hoe het toch mogelijk is dat de mannen en vrouwen gewoon weer die 150 en 100 km doorstaan. Alsof het niets is, 3 weken lang buffelen in weer en wind. Lees verder
De stilettorun van Venetië (17 februari 2012 )
Ik zie Bob nog staan in Hamar. De NOS neemt een interview af over het natuurijsavontuur van Bob. Ze vinden het mooi dat Bob weer terug is op de baan, Bob zegt dat hij de reis heeft gemaakt omdat hij het World Cup klassement niet wilde missen. Maar stiekem, diep van binnen, huilt Bob tranen van verdriet. Eventjes kwamen de woorden dan toch uit zijn mond, Hollands Venetië Tocht. Zondag is de Hollands Venetië Tocht, laat het zo zijn dat het vliegtuig 2 uur later vertrekt, mét Bob. Dan kon ook hij er bij zijn. Maar helaas, één van Neerlands mooiste klassiekers werd verreden zonder Bob. Lees verder
Smeerkees (3 februari 2012 )
Het carnaval voor sportliefhebbers is losgebarsten. De Weissensee is weer als vanouds volgestroomd met vaderlandse schaatscracks en gezelligheidsdieren. Deze column schrijvende hangt er een gigantische schnitzel-, kip- en worstlucht om mij heen, staat de plaatselijke schapenhouder op het podium een liedje te zingen en hobbelt er een heel peloton vijftigers met een pul bier op hun hoofd door een kermistent. Voor mij een heel nieuwe ervaring maar ik vind het nu al leuk. Oh ja, er wordt tussendoor ook nog geschaatst. Lees verder
Voor de wind (20 januari 2012 )
Nog één weekje te gaan. Nog één weekje wachten totdat het hele marathoncircus hun kamp opslaat bij de Weissensee. Het jaarlijkse stukje natuurijs voor geheel Nederland, van recreant tot zwaar getrainde prof tot feestganger. Een seizoen lang hoor ik allerlei verhalen aan hoe geweldig mooi deze week is. Laat ik mij vertellen dat de Weissensee het marathonschaatsen tot zo’n mooie sport maakt. Natuurijs, wedstrijden en vooral gezelligheid. Eigenlijk een soort van Carnaval voor de sportliefhebber. Lees verder
Erik Valent (6 januari 2012 )
De eerste dagen dat de schaatsweek zijn intrede deed leek de schaatssport wel ten dode opgeschreven. Lege tribunes en een muisstil Thialf, alleen het gesnik van een Olympisch Kampioen over zijn mislukte seizoen was nog te horen. Wat zal de KNSB voor de ogen hebben gehad met het idee om een schaatsweek te organiseren? Lees verder
Steun die polder! (23 december 2011 )
Toen ik van de zomer te horen kreeg dat ik een Beetje zou worden had ik nog geen enkel idee wat mij allemaal te wachten stond. Mijn ploeggenoten waarschuwden mij wel eens voor wat er komen zou, ‘het kan je nog wel eens gaan tegenvallen Klinkhamer’. Maar zo eigenwijs als ik ben zou ik dat marathonklusje wel even klaren. Geen probleem, dacht ik. Tenslotte kon ik een aardige tijd schaatsen op maar liefst 12,5 ronde en als het op sprinten aankwam moest ik toch ook wel wat kunnen. Lees verder
Mass-start oftewel pupillenmarathon (9 december 2011 )
Een aantal jaren werd er al mee geëxperimenteerd en de naam klonk ook wel spectaculair. De Mass-start. Buiten de ploegenachtervolging om zou dit het extra onderdeel in de schaatswereld moeten worden. In de hoop dat het de schaatssport zou vernieuwen. Want daar zijn de opperhoofden van de ISU inmiddels achter. De schaatssport moet vernieuwd worden. Het moet spectaculairder, spannender en mooier. Lees verder
Steekkarretjes en bedden met klappoten (25 november 2011 )
Irritatie en ergernis. De afgelopen week kan niet beter beschreven worden dan met deze twee woorden. Overal om ons heen was er sprake van irritatie en ergernis. Olympisch kampioen Enrico Fabris stopte met schaatsen, hij had geen plezier meer in de sport die hem zo geliefd was. Eigenlijk irriteerde hij zich gewoon dood aan alle blessures die hem weerhielden van het behalen van zijn oude topniveau. Lees verder
Aatjes en Beetjes (11 november 2011 )
Het was een foutenfestival van jewelste afgelopen weekeinde. In de voetballerij regende het buitenspeldoelpunten, in het hockey werd de ene na de andere onterechte strafcorner gegeven en in het langebaanschaatsen lijken ze ook een beetje vergeten te zijn hoe het nou ook alweer zat met die lijnenregels. Na afloop was er dan ook als vanouds weer een grote klaagzang richting het scheidsrechterlijk korps, niet geheel onterecht zou je denken. Lees verder
De wereld op zijn kop (28 oktober 2011 )
Ik geloof dat het ongeveer 2 jaar geleden was, enkele marathonschaatsers wilden zich laten naturaliseren tot Kazachstaan. Zij wilden laten zien dat ze als marathonschaatser ook waardig waren voor de Olympische Spelen en kregen de kans dit te doen voor het land van Borat, 'Vino' en Medeo. Jammer genoeg voor de desbetreffende rijders ging het avontuur niet door en stonden zij niet aan de start van de Spelen. Lees verder
Van circustent tot colosseum (14 oktober 2011 )
De opening van een nieuw seizoen en tevens de opening van een vernieuwd ijsstadion. Waar de gemiddelde Nederlander pas denkt aan schaatsen als het kwik rond het vriespunt raakt stonden de marathonschaatsers zaterdag in Deventer te popelen om eindelijk het nieuwe seizoen te beginnen. Heel Deventer en omstreken heeft zich de hele zomer kapot gewerkt om de Scheg binnen enkele maanden om te toveren van een windhol tot een ware circustent. Lees verder
|
Ontwenningsverschijnselen (9 maart 2012 )
Het is donderdagmiddag en ik ben diep verzonken in mijn werk. Mijn been begint te trillen, zoals ie de afgelopen dagen wel vaker doet. Ik negeer mijn lichaam en hou de focus op mijn computerscherm. Tot een collega ineens vraagt, “Wow Lisan! Wat is er met je been aan de hand? “ Ik haal m’n schouders op en antwoord, Ach, dat is gewoon een ontwenningsverschijnsel. Verschrikt kijkt de collega mij aan. “Ontwenningsverschijnsel? Waarvan dan?” “Van het schaatsen”, zeg ik alsof het de normaalste zaak van de wereld is. Haar mond valt open van verbazing. “Nee! Dat meen je niet! Topsport is echt niet gezond hoor!”. Lees verder
Wat een end...! (24 februari 2012 )
Een groepje van zo’n 25 dames maakt zich klaar voor de start. Het is 18 februari. De dag van de natuurijsfinale. Met slechts 1 minuut voor vertrek is het enthousiasme nog ver te zoeken. De dames zijn op. De lichamen sputteren tegen. En dat stralen de meeste dan ook uit. Hier en daar valt nog een flauwe grap over het inkorten van de wedstrijd, of over een polonaise achter op het meer. Met wit weggetrokken koppies durven de meiden niet te denken aan wat er komen gaat. Lees verder
De kleine grote klasbak (10 februari 2012 )
Het nationale kampioenschap was voorbij. Althans voor mij. Beteuterd en verkleumd zat ik voor onze tent op een stoeltje te wachten tot de wedstrijd voorbij was. Ik wilde naar huis en deze dag zo snel mogelijk vergeten. Echter, snel naar huis gingen we niet. En snel vergeten zal ik deze dag ook niet. Want zo slecht als de dag begon, zo mooi kwam hij ten einde. Lees verder
Helden van de Weissensee (27 januari 2012 )
Het is een onrustige nacht. Ik ben een goede slaper. Ik kan zelfs zeggen dat ik van slapen houd. Maar deze nacht wilt de slaap me niet vatten. Door een mengeling van enthousiasme, gezonde spanning en nieuwsgierigheid lig ik al de hele nacht te draaien en te woelen. Wanneer ik wakker wordt werp ik direct een blik richting het raam. Shit... Nog steeds hartstikke donker. Lees verder
Koning Winter (13 januari 2012 )
Het is een herfstachtige dag. Zo één waar we er al te veel van hebben gehad deze winter. Buiten loeit de wind. Regen tikt tegen het raam. Het oogt guur, maar het is warm. Veel te warm. Ik begroet mijn collega’s en neem snel plaats achter mijn computer. M’n inbox moet nog even wachten. Onder het genot van een kop thee begin ik mijn werkdag namelijk met een vast ritueel. Ik open de browser en zonder erbij na te denken typen mijn vingers www.weeronline.nl. Lees verder
Mooi (30 december 2011 )
Het is een herfstachtige woensdagochtend. De meeste mensen zitten op kantoor. Hard aan het werk om geld te verdienen. Ook ik ben hard aan het werk. Maar dit keer niet op kantoor. Nee, ik ben er samen met mijn vaste trainingsmaatje Paula vroeg opuit getrokken voor een rondje op de MTB. “Lies! Hij is vet mul vandaag!”. Zo’n 10 meter voor me baant Paula zich een weg over de technische strandopgang. Met een uitgelaten gil laat ze zich van het laatste stukje duin storten. Lees verder
Komt een Belg op de ijsbaan (16 december 2011 )
Het klinkt als een slechte Belgenmop, maar niets is minder waar. Ze hadden geen krant nodig om over het ijs te scheuren. Ook geen mes om de bocht af te snijden. Nee. Dit keer was het serieus. Als gladiatoren begaven ze zich het ijs op. Popelend om ten strijde te mogen trekken voor hun vaderland. Maar eerst het weekend overleven. Hier moest het gebeuren. Het moment waar ze lang naar hadden toegeleefd. Lees verder
Brutale meisjes (2 december 2011 )
Het is zaterdagavond iets na half tien. De A-mannen zijn net de finish gepasseerd. Paula en ik haasten ons naar Paula's grijs gekleurde Matiz. We zijn moe. We willen naar bed. De volgende ochtend om 9.00 worden we namelijk weer verwacht bij Duinvermaak voor een rondje op de MTB. Druk kletsend rijden we de grote parkeerplaats van de Ireen Wüst IJsbaan af. Lees verder
Ontzuringskuur (18 november 2011 )
Appelazijn? Nee, nooit van gehoord. Dat was mijn reactie afgelopen juni toen ik met de Batavus Ladies verbleef in het Franse Limousin voor een 5-daagse etappekoers. "Ja, appelazijn! Ik gebruik het sinds een paar maanden en voel me sindsdien als herboren. Ik had vaak last van protesterende darmen, maar sinds ik appelazijn gebruik heb ik nergens meer last van. Het is een remedie tegen alles!" Aldus verzorger Jan Jorna. "Als je thuis komt moet je het maar even googlen." En dat is wat ik deed. Lees verder
West-Friesland (4 november 2011 )
Het is donderdagmiddag 16.40. Stapvoets draai ik met m'n oude VW-bus de A10 op. Ik sta in de file, zoals iedere dinsdag en donderdag. De Coentunnel heeft weer eens moeite om de massale toestroom van auto's te verwerken. Een irritatiepunt voor vele mensen. Na een lange dag van hard werken in de file staan. Maar ik ben niet één van hen. Lees verder
Elfstedenkoorts (21 oktober 2011 )
Voorpaginanieuws was het maandag 10 oktober. Verschillende kranten kopte: "Extreem koude winter op komst". Voor mij en waarschijnlijk vele anderen was het flink omschakelen op de maandagmorgen, aangezien we anderhalve week ervoor nog massaal met onze geoliede lichamen lagen to bakken aan de Noordzee. Toen het nieuws eenmaal was doorgedrongen gingen alle alarmbellen af. Lees verder
|
